Należy do najbardziej znaczących języków regionu pod względem liczby użytkowników. Doprowadził do częściowego zaniku spokrewnionych języków takich jak suwawa i bolango. Zagrożony wymarciem, jest wypierany przez indonezyjski i lokalny malajski. Przyczynia się do tego napływ ludności z innych regionów (od poł. XX w.). W latach 90. XX w. pozostawał w intensywnym użyciu na terenach wiejskich, choć wśród młodszego pokolenia zaobserwowano wzrost roli języka narodowego. Doniesienia z XXI w. wskazują na poważne osłabienie jego pozycji, zwłaszcza na obszarach miejskich.
Pierwsze opisy języka gorontalo sporządzili autorzy zachodni (, J. Breukink), omawiając aspekty jego gramatyki i słownictwo. W II poł. XX w. prace leksykograficzne nad tym językiem prowadził lokalny lingwista Mansoer Pateda. Ich owocem stał się dwujęzyczny słownik gorontalo-indonezyjski (Kamus bahasa Gorontalo-Indonesia, 1977). Istnieją także indonezyjskie opracowania gramatyczne (Morfologi dan sintaksis bahasa Gorontalo, 1988; Kaidah bahasa Gorontalo, 1981) oraz dwujęzyczny słownik z tłumaczeniami gorontalo (Kamus Indonesia-Gorontalo, 1991). Do sporadycznego zapisywania tego języka stosuje się alfabet łaciński.
Zobacz też język mongondow języki minahaskie
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Języki filipińskie Kategoria:Języki zagrożone w Indonezji