Bronisław Marian Mokrzycki (ur. 14 sierpnia 1893 we Lwowie, zm. 24 lipca 1954 w Nicei) – doktor prawa, pułkownik dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego.
Życiorys Bronisław Mokrzycki urodził się 14 sierpnia 1893 we Lwowie. Był absolwentem Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Tytuł doktora prawa uzyskał dopiero po zakończeniu wojny polsko-bolszewickiej.
Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1916 w korpusie oficerów rezerwy kawalerii Obrony Krajowej, natomiast na stopień porucznika ze starszeństwem z 1 listopada 1917 w korpusie oficerów zawodowych OK. Jego oddziałem macierzystym był Pułk Ułanów Obrony Krajowej Nr 1, przemianowany w 1917 na Pułk Strzelców Konnych Nr 1.
Po zakończeniu I wojny światowej został przyjęty do Wojska Polskiego w stopniu porucznika. Został awansowany na stopień rotmistrza rezerwy kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1919. W 1923 był oficerem rezerwowym 8 Pułku Ułanów z Krakowa jako oficer zatrzymany w służbie czynnej. Następnie został zweryfikowany w stopniu rotmistrza służby stałej kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1919. W 1924 jako oficer nadetatowy 8 pułku ułanów z tytułem naukowym doktora był w kadrze Centralnej Szkole Kawalerii. 2 listopada 1927 został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza Kursu 1927–1929.