W styczniu 1930 został wybrany do Komitetu Okręgowego KPP, obejmującego wówczas województwa poznańskie i pomorskieBrygier 1988, s. 138 a także do egzekutywy KO KPPBrygier 1988, s. 161. Wkrótce potem został aresztowany, podczas gdy szedł na sesję Rady Miasta i skazany na rok więzienia. Wyrok odbywał w więzieniu we Wronkach. W lutym 1931 roku wyszedł z więzienia i wrócił do Poznania. Wtedy też wszedł w skład Komitetu Miejskiego KPP w PoznaniuBrygier 1988, s. 111. Jego działalność w PPS-Lewicy ustała wraz z delegalizacją i faktycznym rozwiązaniem tej partii w lutym 1931Brygier 1988, s. 158. Ostatnie informacje o działalności Brygiera w KZMP dotyczą roku 1929"tak w KPP i KZMP, jak i PPS-Lewicy, wytężaliśmy wszystkie siły, by godnie uczcić dwunastą rocznicę Wielkiej Rewolucji Październikowej", Brygier 1988, s. 133.
W Radzie Miasta Poznania Po wyjściu z więzienia dostał zadanie odbudowanie klubu „Bloku Jedności Robotniczej” w Radzie Miasta. Był członkiem komisji finansowo-budowlanej. W tamtym czasie zaprzyjaźnił się z dużo starszym od siebie radnym mniejszości niemieckiej superintendentem dr Arthurem Rhode. Choć Rada Miasta była zdominowana w większości przez endecję, „Blok Jedności Robotniczej” był bardzo aktywny.