Szczepan Rybak ps. "Jeż" (ur. 6 grudnia 1908 w Wesołej pod Kępnem, zm. 17 stycznia 1945 w ŻabikowieEgzekucje więźniów obozu w Żabikowie w styczniu 1945) – leśnik, żołnierz AK.
Życiorys Urodził się w rodzinie leśnika Stanisława i Rozalii (z domu Błaszczyk). Szkołę powszechną ukończył w Zgorzelcu. Naukę kontynuował w majątku Siemianice pod Kepnem, gdzie nabywał doświadczenia w zawodzie leśnika a po praktyce zatrudnił się jako gajowy. 4 kwietnia 1935 przyjął posadę gajowego w leśniczówce Janowo w pobliżu wsi Gułtowy, w prywatnych lasach hrabiego Adolfa Bnińskiego.
Działalność konspiracyjna Zmobilizowany w sierpniu 1939, dostał przydział jako dowódca kompanii karabinów maszynowych w 69 pp. Uczestniczył w bitwie nad Bzurą oraz obronie Warszawy, w trakcie której został ranny.
Po powrocie do Janowa wznowił pracę gajowego, tu też nawiązał kontakt z plutonowym Wawrzyńcem Chałupką z miejscowego oddziału Armii Krajowej. Jego zaprzysiężenie nastąpiło jesienią 1941 roku, dokonał porucznik Alfred Furmański. Od 1942 szef łączności w średzkim obwodzie AK.