Pułku Pendżabu wziętego do niewoli w upadłym Singapurze oraz 87 żołnierzy japońskiej piechoty morskiej
Dla niektórych osób ze środowiska amerykańskiej floty podwodnej było to odrażające zabójstwo z zimną krwią, jednakże nikt nie podnosił tej kwestii. Wielu podwodniaków – wobec splendoru i rozgłosu jakie stały się udziałem Mortona i załogi „Wahoo” wobec ogólnej liczby ich sukcesów – uznało to za ciche przyzwolenie najwyższego dowództwa na takie zachowania. W rzeczywistości, ani admirał Charles Lockwood, ani admirał James Fife, ani też Ralph Christie nigdy nie opublikowali dokumentu ustanawiającego amerykańską politykę w tym względzie. Kwestia czy inni dowódcy powinni naśladować Mortona, została więc pozostawiona do ich indywidualnej oceny.
left|thumb|Odznaczony m.in. Krzyżem Marynarki Wojennej i Distinguished Service Cross, czołowy dowódca okrętu amerykańskiej floty podwodnej kmdr por. Dudley „Mush” Morton. Mimo powojennych starań najwyższych dowódców US Navy i wsparcia politycznego w Kongresie, nigdy – także pośmiertnie – nie otrzymał Medalu Honoru najwyższego odznaczenia wojennego w USA, mimo że otrzymało go kilku dowódców o mniejszych zasługach.