Dionizy Józef Tustanowski (ur. 23 maja 1889 w Zaleszczykach, zm. 1941 w ZSRR) – major piechoty Wojska Polskiego
Życiorys Dionizy Tustanowski urodził się 23 maja 1889 w Zaleszczykach. , w rodzinie Piotra i Teodory z Kumanowskich. Był bratem Jana, Zofii, Joanny i Emanuela.
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej Armii. Na stopień porucznika rezerwy został awansowany ze starszeństwem z 1 listopada 1916 w korpusie oficerów piechoty. Jego oddziałem mcierzystym był c. i k. Pułk Piechoty Nr 58.
Po zakończeniu I wojny światowej został przyjęty do Wojska Polskiego. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. 19 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. Pełnił wówczas służbę w Baonie Zapasowym 48 Pułku Piechoty w Stanisławowie. 1 czerwca 1921 nadal pełnił służbę w 48 pp. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 253. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później został przeniesiony do 74 Pułku Piechoty w Lublińcu, w którym w 1923 pełnił funkcję p.o. komendanta kadry batalionu zapasowego, a od początku 1924 sprawował stanowisko kwatermistrza. Na stopień majora piechoty awansowany ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924.