Castro w barwach Deportivo dał się poznać jako bardzo szybki, bezkompromisowo grający i temperamentny boczny obrońca, dysponujący dobrym dośrodkowaniem i często podłączający się do akcji ofensywnych. W zneutralizowaniu rywala nie zawsze ograniczał się do przepisowych metod – w finale Copa Libertadores z argentyńskim Boca Juniors korzystając z nieuwagi sędziego wtarł napastnikowi drużyny przeciwnej Ernesto Mastrángelo w oczy maść, skutecznie uniemożliwiając mu skuteczny występ. Przez przeciwników był uznawany za bardzo twardego i ciężkiego do pokonania w pojedynku indywidualnym rywala. Jest uważany za legendę Deportivo Cali, z 214 rozegranymi meczami znajduje się w czołówce klasyfikacji zawodników z największą liczbą występów dla klubu.
Po odejściu z Deportivo, Castro przez sezon występował jeszcze w stołecznym Independiente Santa Fe, po czym powrócił do swojego macierzystego CD Once Caldas. Wygrał z nim wiosenną fazę Copa de la Paz sezonu 1983 (nie było to jednak równoznaczne z mistrzostwem kraju). Ogółem barwy Once Caldas reprezentował przez sześć sezonów (rozłożonych na dwa pobyty w tym klubie), podczas których rozegrał w zespole 170 ligowych meczów.