Antonio Casali (ur. 25 maja 1715 w Rzymie, zm. 14 stycznia 1787 tamże) – włoski kardynał.
Życiorys Urodził się 25 maja 1715 roku w Rzymie, jako syn Giovanniego Battisty Casaliego i Marii Maddaleny Millini. Wyjechał na studia do Modeny, jednak potem powrócił do Rzymu, gdzie uzyskał doktorat utroque iure. Od dzieciństwa był przygotowywany do kariery kościelnej, pomimo braku powołania kapłańskiego, dlatego wstąpił na służbę do Kurii Rzymskiej, gdzie został m.in. referendarzem Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej, dziekanem Kamery Apostolskiej i kanonikiem kapituły bazyliki liberiańskiej.
W 1760 roku zaproponowano mu objęcie nuncjatury we Francji, lecz Casali odmówił tłumacząc się niewystarczającymi środkami finansowymi a także niechęcią wobec przyjęcia święceń kapłańskich. Pełnił także funkcje protonotariusza apostolskiego, gubernatora Rzymu i wicekamrlinga Kościoła Rzymskiego. 12 grudnia 1770 roku został kreowany kardynałem in pectore. Jego nominacja na kardynała diakona została ogłoszona na konsystorzu 15 marca 1773 roku i nadano mu diakonię San Giorgio in Velabro.