Drukarnia jezuicka w Poznaniu (Drukarnia J.K.Mci Collgium Societas Jesu) – oficyna wydawnicza funkcjonująca w Poznaniu w latach 1677 (lub 1675Piotr Paweł Gach, Szkoły i drukarnie zakonne na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej w XVIII-XIX wieku, w: Roczniki Nauk Społecznych, tom XXX, zeszyt 2, 2002, s.120)–1773red. Jerzy Topolski, Dzieje Poznania, tom 1, PWN, Warszawa-Poznań, 1988, s. 696, .
Drukarnia rozpoczęła swą działalność w 1677 w pomieszczeniach kompleksu kolegium jezuickiego w Poznaniu. Inicjatorem założenia oficyny był Bartłomiej Nataniel Wąsowski (rektor kolegium). Przedsiębiorstwo prowadzone było przez prefekta, którego wyznaczał rektor, a pracowali tam nie tylko bracia zakonni, ale też ludzie świeccy z miasta. Drukarnia dysponowała gisernią oraz introligatornią. Od 1706 do 1710 zakład najprawdopodobniej nie funkcjonował, gdyż był to okres okupacji szwedzkiej i epidemii dżumy. Od połowy lat czterdziestych XVIII wieku drukarnia poznańska, ale też kaliska i lwowska, zaopatrywały w książki szkolne kolegia położone w Wielkopolsce, Prusach, Małopolsce i na Rusi.