thumb|Piotrków w 1657 – widoczna zachodnia i południowa część murów. thumb|Mury miejskie przy zespole budynków klasztornych dominikanek thumb|Fortyfikacje przy kościele pw. św. Franciszka Ksawerego thumb|Fragment murów miejskich, narożnik Krakowskiego Przedmieścia i ul. Garncarskiej
Mury miejskie w Piotrkowie Trybunalskim – ciąg murów miejskich wraz z budowlami o charakterze obronnym (m.in. bramami i basztami), otaczający niegdyś obszar całego Piotrkowa Trybunalskiego (obecnie Stare Miasto), a którego fragmenty zachowały się do dziś.
Historia Powstanie
Gród piotrkowski został otoczony murami obronnymi w XIV w. za panowania Kazimierza Wielkiego, ukończonymi pod koniec stulecia z fundacji Jadwigi Andegaweńskiej. Umocnienia zbudowane z kamienia i cegły gotyckiej, osiągały wysokość do 4,5 metra, a szerokość do 2 metrów (według innych szacunków grubość dochodziła do 1,8 metra, zaś wysokość do 5 metrów). Miały kształt nieregularnego owalu o wymiarach około 320x300 m i długości około 1050 m. Północy odcinek murów odchylał się ku zachodowi, co było spowodowane dopasowaniem do doliny rzeczki Strawa. Mury otaczały one miasto lokacyjne powierzchni około 8 ha.