o rozwoju systemu oświaty i wychowania ()..
Stosunki między Kościołem katolickim a państwem zostały szczegółowo określone w porozumieniach episkopatu i rządu z marca 1950 i grudnia 1956 r. Rząd poręczył w nich Kościołowi szereg przywilejów, władze kościelne zaś zobowiązały się do lojalności wobec państwa i poparcia jego określonych prac i inicjatyw.
Rozdział Kościoła i państwa został wprowadzony w okresie Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej na mocy Konstytucji z 22 lipca 1952. W art. 70 ust. 2 stwierdzono: „Kościół jest oddzielony od państwa. Zasady stosunku państwa do kościoła oraz sytuację prawną i majątkową związków wyznaniowych określają ustawy”. Konsekwencją rozdziału Kościoła od państwa było np. przeniesienie lekcji religii ze szkół do sal katechetycznych (z jednoczesnym zapewnieniem władz państwowych że każda parafia przy której powstanie sala katechetyczna z budżetu państwa będzie otrzymywać 1000 zł miesięcznie)Krzysztof Michalski: Działalność Komisji Wspólnej przedstawicieli Rządu PRL i Episkopatu Polski 1980–1989. IPN Warszawa 2012, s. 55., brak formalnych stosunków dyplomatycznych z Watykanem, pełne opodatkowanie Kościoła, zredukowanie duszpasterstwa wojskowego, brak kapelanów w instytucjach państwowych innych niż wojsko i szpitaleMichał Pietrzak, „Prawo wyznaniowe”, Warszawa 2005, s.