thumb|Wynalezione przez Antoniego Hybla polskie skrzypce z duszą skrzydlatą. Antoni Hybel (także Antoni HebelKubaszewska H., 1979: W: Bartnicka-Górska H. i in.: Słownik artystów polskich i obcych w Polsce działających, tom III. Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Polska Akademia Nauk, str. 39) (ur. 29 stycznia 1872 w Przyszowej, w zaborze austriackim, zm. 26 marca 1946 w RopieKubaszewska 1979, s. 39) – polski lutnik, rzeźbiarz, malarz.
Życiorys W dzieciństwie wraz z rodzicami mieszkał w Nowym Sączu, gdzie pomagał swojemu ojcu przy pracach stolarskich, aby następnie przez 5 lat w Starym Sączu nabywać umiejętności rzeźbiarskich u swojego dziadka Ignacego. W roku 1903 Antoni zaczął uczęszczać do Szkoły Przemysłu Drzewnego w Zakopanem na kierunku rzeźby figuralnej, wtedy zaczął wytwarzać pierwsze własne rzeźby oraz przedmioty codziennego użytku. Ubiegał się o uzyskanie stypendium naukowego, na co nie zezwoliło austriackie ministerstwo oświaty. Ostatecznie otrzymał jednak status ucznia nadzwyczajnego na uczelniach krajowych.
Studiował malarstwo w Krakowie u Juliana Fałata, jak również w Wiedniu oraz Pradze.