Medea (łac.ː Medea) – zaginiona tragedia Owidiusza z 14/13 roku przed Chr. osnuta na epizodzie z dziejów Medei, który kilka wieków przed nim opracował literacko Eurypides.
Data powstania tragedii i jej źródła Datę powstania Medei można określić tylko w przybliżeniu. W Amores, młodzieńczym zbiorze elegii, poeta zdradza się z zamiarem napisania tragedii. W elegii III.1 stają przed Owidiuszem upersonifikowane Elegia i Tragedia i każda z nich próbuje go pozyskać. Utwór kończy się słowami:
Pomimo że Tragedia zachęcała poetę, by śpiewał mężów boje, bohaterką swej tragedii uczynił ponownie kobietę, Medeę i jej miłość do Jazona. Owidiusz wybrał temat po raz pierwszy opracowany kilka wieków wcześniej przez Eurypidesa w jego Medei, i niezwykle w literaturze greckiej popularny, a przyswojony scenie rzymskiej w II wieku przed Chr. przez Enniusza. Na ogół przyjmuje się, że poeta napisał swą tragedię wkrótce po ukazaniu się pierwszego wydania Amores, mniej więcej w tym samym czasie, co Heroides. Dodatkowa trudność polega na tym, że nie wiadomo czy elegie III.1 i III.15, w których autor zapowiada pracę nad tragedią, znajdowały się już w pierwszym wydaniu Amores, czy może zostały dołączone dopiero do następnego. W pierwszym przypadku należałoby datować powstanie utworu na lata 14/13 przed Chr. lub niewiele później.