Problem zamknięty – pojęcie dydaktyki matematyki stworzone przez prof. Annę Zofię Krygowską, oznaczające pewien specyficzny typ zadania matematycznego, na którym opiera się większość matematycznej edukacji szkolnej.
Problemy zamknięte charakteryzowane są dwoma cechami. Po pierwsze – wielkości dane oraz szukane w zadaniu są zawsze ściśle określone. Po drugie – zadanie takie jest rozwiązywane dopiero w momencie, gdy uczeń przyswoił już odpowiednią wiedzę i technikę rozwiązywania.
Praktycznie wszystkie zadania problemowe w szkole są problemami zamkniętymi – oznacza to, że problemy te są jasno sformułowane oraz wiadomo, że da się je rozwiązać oraz rozwiązanie to jest ogólnie a priori znane. Dany rozdział podręcznika jasno polaryzuje kierunek, w którym powinno przebiegać rozwiązanie zadania, a problem pojawia się, gdy podręcznik nie podpowiada, z jakiej metody należy skorzystać – na przykład uczeń w rozdziale o wzorach skróconego mnożenia może dobrze stosować wzór lecz w innym rozdziale nie wpadnie na pomysł, jak w pamięci obliczyć iloczyn . Zwykle jednak wyraźnie widoczne jest, jaka metoda postępowania poznana w danym rozdziale podręcznika powinna zostać w danym zadaniu zastosowana, a tematyka zadania i aparat potrzebnych twierdzeń ograniczone są przez ramy programowe.