Der Proboszcz W klasycznym dla ksenofobicznej Ostmarkenliteratur opowiadaniu Der Proboszcz portretuje fikcyjną postać księdza Wojciecha Przybylskiego z Sokolnik, który wyrósł na zdrowego młodzieńca mimo niedostatecznej opieki i zupełnie niewiarygodnego brudu prawdziwego polskiego gospodarstwa chłopskiego. Ksiądz krzewi we wsi miłość do Polski i religijny fanatyzm, ale wkrótce zakochuje się w pięknej Anielce, szlachciance, córce polskiego bankruta. Akcja ukazać miała polską szlachtę i jej słabości, a także wątłość charakteru polskich księży katolickich. Hrabinę Brzezińską opisał jako wyniosłą intrygantkę, knującą podstęp z arystokratyczną ciasnotą umysłu. Według Fließa typowy polski szlachcic w swej młodości niczego się nie nauczył i był [...] żarliwym wrogiem wszelkiej pracy. Polski woźnica miał natomiast słowiańską czaszkę, nos złożony najwyraźniej w połowie z wódki, w połowie z tabaki oraz że uchodzić mógł za przykład największej ludzkiej durnoty. Powyższe nie przeszkadzało, by krakowski Przegląd Literacki (nr 4 z 1898) zrecenzował opowiadanie pozytywnie: Tendencyjnie jest w niej namalowana tylko szlachta, reprezentowana przez hrabinę Zabłocką. Nienawiści do polskości i katolicyzmu nie ma śladu w tej ładnie napisanej noweliPrzegląd Literacki, nr 4/1898, s.14.