Występujący z numerem 10 Argentyńczyk zadebiutował w meksykańskiej Primera División 14 sierpnia 1993 w wygranym 2:1 spotkaniu z Atlasem, zaś pierwszego gola strzelił 4 września tego samego roku w zremisowanej 3:3 konfrontacji z Necaxą. Szybko został w Santosie gwiazdą drużyny i ulubieńcem kibiców, a także czołowym graczem całej ligi meksykańskiej. Waleczny i ruchliwy, ale także elegancko i inteligentnie grający Adomaitis imponował techniką, przeglądem pola i kontrolą piłki. Dysponował ponadto świetnym strzałem z dystansu i bardzo dobrze wykonywał rzuty wolne. Przez późniejszych dziennikarzy był określany jako pomocnik box-to-box, który „łączył wydolność Toniego Kroosa z siłą Arturo Vidala”.
W sezonie 1993/1994 Adomaitis wywalczył z Santosem wicemistrzostwo Meksyku, będąc w zgodnej opinii uznawany za najlepszego zawodnika drużyny. Dwukrotnie otrzymał w plebiscycie Meksykańskiego Związku Piłki Nożnej nagrodę Citlalli dla najlepszego ofensywnego pomocnika ligi meksykańskiej (1994, 1995). W 1995 roku został honorowym obywatelem regionu Comarca Lagunera. Przez pewien czas pełnił również rolę kapitana drużyny. Wskutek słabszego sezonu i sporego zainteresowania ze strony innych klubów, w maju 1996 został wystawiony na listę transferową, lecz ostatecznie zdecydował się pozostać w Santosie na kolejny rok.