Kościół Santa Maria dei Derelitti (kościół pod wezwaniem Matki Bożej/Najświętszej Maryi Panny, patronki opuszczonych/porzuconych/bezdomnych, zwany potocznie chiesa dell’Ospedaletto – kościół przy małym szpitalu) – rzymskokatolicki kościół w Wenecji w dzielnicy (sestiere) Castello, pełniący pierwotnie funkcję kaplicy przy szpitalu dla biednych i niepełnosprawnych sierot (po 1807 roku – domu starców), jest obecnie własnością Istituzioni di Ricovero e di Educazione Venezia (instytucji publicznej, prowadzącej domy dla starszych i samotnych matek) i wykorzystywany jako sala koncertowa.
Historia Hospicjum Weneckie „ospedaletti” (hospicja) były najstarszą w tym mieście instytucją udzielającą schronienia osobom starszym, wdowom, sierotom i nędzarzom. Założenie pierwszej tego typu instytucji w latach 975–978 przypisuje się doży Pietro I Orseolo w pobliżu dzwonnicy św. Marka w Wenecji. W ślad za pierwszym tego typu hospicjum powstało wiele innych, wśród których również l’Ospedale di Santa Maria dei Derelitti (powszechnie nazywany Ospedaletto), jeden z najważniejszych w mieście, wchodzący wraz z Incurabili, Pietà i Mendicanti w skład grupy „Wielkich szpitali”. Hospicjum ufundowała grupa zamożnych obywateli miasta, wśród których znalazł się Girolamo Emiliani, założyciel Zgromadzenia Ojców Somasków.