Gunnar Andersen (ur. 18 marca 1890 w Drøbak, zm. 25 kwietnia 1968 w Oslo) – norweski piłkarz i skoczek narciarski. 46-krotny reprezentant kraju, wieloletni kapitan drużyny narodowej. Dwukrotny olimpijczyk (1912 i 1920). Przez całą karierę piłkarską zawodnik klubu Lyn Fotball. Były rekordzista świata w długości skoku narciarskiego. Pierwszy w historii laureat nagrody Egebergs Ærespris (1918). Po zakończeniu kariery działacz piłkarski.
Życiorys Andersen w latach 1911–1927 był piłkarzem klubu Lyn Fotball z Oslo, w którym przez wiele lat pełnił funkcję kapitana – był to jedyny klub jaki reprezentował w swojej karierze. Występował na pozycji lewego pomocnika. Charakteryzował się dobrą techniką i wytrzymałością, miał jednak problemy z szybkością biegu. W barwach swojego macierzystego zespołu nie zdobył żadnego trofeum – w debiutanckim sezonie Andersena (1911) klub z Oslo co prawda triumfował w Pucharze Norwegii, jednak zawodnik ten doznał kontuzji w półfinale, przez co nie wystąpił w meczu finałowym i, zgodnie z ówczesnym regulaminem, nie otrzymał trofeum za zwycięstwo w tych rozgrywkach i nie jest traktowany jako ich triumfator.