Tomasz Baranowski – polski muzykolog i pianista, adiunkt w Instytucie Muzykologii UW oraz na Wydziale Instrumentalno-Pedagogicznym białostockiej filii Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina. Zajmuje się historią i estetyką muzyki XIX i XX w. (ze szczególnym uwzględnieniem modernizmu oraz twórczości Aleksandra Skriabina), a także pedagogiką muzyczną w szkolnictwie artystycznym i ogólnokształcącym.
Jest absolwentem białostockiej filii Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie fortepianu prof. Juliusza Borzyma (1989). Tytuł magistra muzykologii uzyskał na podstawie pracy Problem ekspresji muzycznej w Le temps musical Gisele Brelet pisanej pod kierunkiem prof. dr hab. Zofii Helman (1990). Doktoryzował się na podstawie rozprawy Estetyka ekspresjonizmu. Z dziejów doktryny artystycznej Szkoły Wiedeńskiej pisanej pod kierunkiem prof. dr hab. Zofii Helman (2001, wyd. 2006), a habilitację uzyskał na podstawie książki Profile Skriabina. Szkice z poetyki twórczości (2013, wyd. 2013).