Jan Słabysz (ur. 18 sierpnia 1925 w Misiukowszczyznie k. Grodna, zm. 29 sierpnia 2018) – porucznik Ludowego Wojska Polskiego, uczestnik II wojny światowej, działacz kombatancki.
Życiorys W grudniu 1944 roku został wcielony do 1 Armii Wojska Polskiego. Po krótkim przeszkoleniu trafił do 2 pułku ułanów wchodzącego w skład 1 Warszawskiej Samodzielnej Brygady Kawalerii. Brał udział m.in. w walkach o Warszawę, ostatniej szarży kawalerii Wojska Polskiego pod Borujskiem, forsowaniu Odry oraz w walkach o Berlin. Był także członkiem pocztu sztandarowego podczas zaślubin Polski z morzem w dniu 18 marca 1945 roku. Po zakończeniu walk, wraz z pułkiem stacjonował w Trzebiatowie, a następnie w Ciechanowie. Służbę wojskową zakończył w marcu 1947 roku. Osiedlił się w Koszalinie, gdzie pracował w Samopomocy Chłopskiej i w Miejskim Handlu Detalicznym oraz był współwłaścicielem wędzarni ryb w Sławnie, do którego to miasta przeprowadził się w 1985 roku.
Od 1967 roku był członkiem Związku Bojowników o Wolność i Demokrację, a od 1990 roku – Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych.