W 1939 zdała egzamin do Szkoły Drobiarskiej w Julinie koło Warszawy, w której jednak nauki nie rozpoczęła z powodu wybuchu II wojny światowej.
W styczniu 1940 roku Kazimierz Wyszomirski – dyrektor Żeńskiej Szkoły Rolniczej – zorganizował tajne nauczanie w Zduńskiej Dąbrowie. Aby nie wzbudzać podejrzeń Idzikowska została zapisana jako uczennica legalnie istniejącej Szkoły Rolniczej. Uczestniczyła w lekcjach szycia, pracowała na polu, a wieczorem uczyła się. Na tajnych kompletach mawiała, że „uczyć się – to stanowczo za mało, trzeba przystąpić do czynnej walki z okupantem”.
Na wiosnę 1941, w wyniku masowych aresztowań w Łowiczu, nauka została przerwana, a wznowiona jesienią 1941. Zdała maturę przed komisją trzydniową ze wszystkich przedmiotów. W tym samym okresie razem z Wandą pojechała do Jadwigi, do Warszawy, gdzie zamieszkała wraz z nimi w pokoju przy ulicy H. Nowakowskiego 8. Nawiązała kontakt z profesorem Zawieyskim i dzięki niemu dostała się na tajne komplety polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego. Dzięki przychylnej opinii nauczycielek z Dąbrowy siostra profesora, Stanisława H. Kazuro wynajęła im jeden z pięciu pokoi przy ulicy Lwowskiej 13.