Podczas sesji matka trzyma dziecko na kolanach, twarzą w twarz. Dziecko obejmuje matkę pod ramionami. Matka może przytrzymywać ręce dziecka, gdy to będzie się chciało wyrwać, bić lub samostymulować. Ważne jest utrzymywanie kontaktu wzrokowego. W sesji może ponadto uczestniczyć ktoś z rodziny (np. ojciec dziecka, babcia). Zadaniem tej osoby jest obejmowanie matki i dostarczanie jej wsparcia emocjonalnego. Zadaniem terapeuty jest natomiast zachęcanie matki do wyrażania swoich stanów i uczuć, które częstokroć są gwałtowne (płacz, okrzyki). Część dzieci nawiązuje w sytuacji terapeutycznej szybki kontakt, a część koncentruje się na innych rzeczach. W wyniku nalegań matki rodzi się opór i odrzucenie. Dziecko może mówić, że nie kocha matkiAnna Afeltowicz, Autyzm – metody terapii w pracy z dziećmi autystycznymi, stara się wyrwać, kopać, pluć uderzać głową, a nawet mogą wystąpić wymioty, czy moczenie. Najważniejsze w tym momencie ma być wyrażenie żalu, niepokojów i pretensji, co ma prowadzić ostatecznie do fazy rozwiązania – bardzo intensywnie przeżywanej bliskości fizycznej i werbalnej. Taki pełny kontakt z dzieckiem może trwać podczas pojedynczej sesji do 30 minut.