Mayr kierował siecią informatorów, którzy odwiedzali zebrania bawarskich partii politycznych w Monachium i przekazywali armii wiadomości na temat ich działalności.
W maju 1919 roku Mayr spotkał Adolfa Hitlera i zwerbował go w charakterze instruktora i informatora. 12 września 1919 roku wysłał Adolfa Hitlera na spotkanie Niemieckiej Partii Robotników (DAP). Następnie polecił mu, by dołączył do partii, aby wesprzeć jej rozwój. Dla tego celu zapewnił mu regularne fundusze (około 20 marek w złocie tygodniowo) i wbrew normalnej praktyce, dotyczącej żołnierzy, będących członkami partii politycznych, pozwolił Hitlerowi pozostać w armii.
W marcu 1920 roku Mayr poparł pucz Kappa i wysłał Hitlera wraz z Dietrichem Eckartem do Berlina, by wesprzeć puczystów.
Z czasem zdystansował się do niemieckiej skrajnej prawicy i nazistów. W 1923 roku dołączył do SPD i został dziennikarzem antyfaszystowskiego pisma Das Reichsbanner. Na jego łamach krytykował nazistów i komunistów, postulował stworzenie wspólnego frontu przeciwko nazistom zrzeszającego partie prawicowe i lewicowe.