37. Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Berlinie odbył się w dniach 20 lutego-3 marca 1987 roku. W konkursie głównym zaprezentowano 20 filmów pochodzących z 14 różnych krajów.
Jury pod przewodnictwem austriackiego aktora Klausa Marii Brandauera przyznało nagrodę główną festiwalu, Złotego Niedźwiedzia, radzieckiemu filmowi Temat w reżyserii Gleba Panfiłowa. Drugą nagrodę w konkursie głównym, Srebrnego Niedźwiedzia − Nagrodę Specjalną Jury, przyznano japońskiemu filmowi Morze i trucizna w reżyserii Kei Kumai.
Przebieg festiwalu Tegoroczne Berlinale zdominowało kino radzieckie, które - dzięki prowadzonej przez Gorbaczowa pieriestrojce i polityce głasnosti – przestało podlegać ostrej cenzurze i poddało się procesom demokratyzacji. Światło dzienne ujrzały filmy, których rozpowszechnianie było dotychczas zakazane, m.in. Pożegnanie (1983) Elema Klimowa. Zdominowały one wszystkie festiwalowe sekcje. Konkurs główny wygrał półkownik Gleba Panfiłowa Temat. Sensację swoją stylistyczną powściągliwością i ekstrawagancją wzbudziła Smutna obojętność Aleksandra Sokurowa. Nagrodę UNICEF-u zdobyły estońskie Dziecięce zabawy Leidy Laius i Arvo Iho.