Franciszek Ksawery Jankowski (ur. 12 czerwca 1880, zm. ?) – pułkownik audytor doktor Wojska Polskiego.
Życiorys 4 listopada 1903 roku, jako sierżant rezerwy (niem. Resfeldwebel) pułku piechoty Nr 41 został aspirantem w korpusie zawodowych oficerów audytorów. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 sierpnia 1906 roku w korpusie oficerów rezerwy piechoty. Posiadając przydział w rezerwie do pułku piechoty Nr 41 w Czerniowcach kontynuował praktykę w korpusie audytorów. W 1908 roku został powołany do korpusu oficerów audytorów, przydzielony do Sądu Garnizonowego Stanisławów i mianowany porucznikiem audytorem ze starszeństwem z 1 maja 1908 roku. W latach 1911–1914, jako oficer audytor pełnił służbę w Bośniacko-Hercegowińskim pułku piechoty Nr 1 w Wiedniu. W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach, a w latach 1914–1918 w I wojnie światowej. Na stopień kapitana audytora został mianowany ze starszeństwem z 1 listopada 1912 roku. W latach 1916–1918 był doradcą prawnym komendanta 24 Dywizji Piechoty.