Ofensywa sierpniowa Frontu Południowego – natarcie wojsk Frontu Południowego Armii Czerwonej przeciwko Siłom Zbrojnym Południa Rosji, prowadzone od 14 sierpnia do 12 września 1919 r. Działania zbrojne prowadzone przez dwie grupy uderzeniowe pod dowództwem Wasilija Szorina i Władimira Sieliwaczowa, miały na celu powstrzymanie marszu białych sił gen. Denikina na Moskwę, a następnie opanowanie dawnego Obwodu Wojska Dońskiego i rozbicie sił Denikina. Ofensywa zakończyła się w znacznej mierze niepowodzeniem czerwonych. Grupa Szorina zdołała powstrzymać marsz jednej z części Sił Zbrojnych Południa Rosji, Armii Kaukaskiej, z Kamyszyna w kierunku Saratowa, lecz Armia Kaukaska przeszła do skutecznej obrony w rejonie Carycyna, sprawiając, że do września 1919 r. Szorin stracił zdolność do działań zaczepnych. Jeszcze większe niepowodzenia odniosła na odcinku charkowskim grupa Sieliwaczowa, która nie zdołała dotrzeć do Charkowa. Efektem ofensywy było tylko spowolnienie marszu Denikina na Moskwę. W końcu września 1919 r. był on kontynuowany.