Trocki podkreślał, że maszerując nad Don przez Donbas czerwoni mogliby liczyć na poparcie miejscowych robotników, podczas gdy plan Kamieniewa zakładał przemieszczenia się przez terytoria, gdzie ludność była wrogo nastawiona do bolszewików.
W konsekwencji zdecydowano, że główne uderzenie w toku operacji, skierowane na Nowoczerkask i Rostów nad Donem, przeprowadzi grupa pod dowództwem Wasilija Szorina. Utworzono ją z sił lewego skrzydła Frontu Południowego - 9 i 10 Armii oraz korpusu konnego Siemiona Budionnego. Łącznie grupa liczyła 52 500 bagnetów, 14 500 szabel, 314 dział, 1227 karabinów maszynowych. Pomocnicze uderzenie, w kierunku Kupiańska, miała natomiast wyprowadzić grupa pod dowództwem Władimira Sieliwaczowa złożona z 8 Armii oraz 3 i 42 dywizji strzeleckiej 13 Armii - łącznie 49 700 bagnetów, 4700 szabel, 268 dział i 1381 karabinów maszynowych. Długość wspólnego frontu natarcia wynosiła 760 km.