Sutułowa i wspólnie z jednostkami 10 Armii uderzył na białych w okolicach stanicy Sieriebriakowo-Zielenowskiej, zdobywając 4 pociągi pancerne.
Na początku września rozpoczęły się ciężkie walki o Carycyn. 5-8 września oddziały 10 armii i części konnicy Budionnego kontynuowały atak. Pod silnym ogniem białych oni szturmowali kolejne linie okopów, ale w związku z dużymi stratami byli zmuszeni przerwać natarcie. 9 września biali rozpoczęli atak znacznymi siłami piechoty i kawalerii, przy wsparciu 12 baterii, pojazdów opancerzonych i czołgów. Na niektórych odcinkach, po zaciętych walkach, jednostki 10 Armii zostały zmuszone do wycofania się, na co wpływ miał fakt, iż Sieliwaczow musiał przekierować część swoich oddziałów do powstrzymania kawalerii Mamontowa. Do 11 września aktywne działania bojowe pod Carycynem ustały. W walkach na północ od miasta 18 tys. czerwonych dostało się do niewoliE. Mawdsley, Wojna..., s. 307..