Jan Kanty PiętakDo 1918 jako urzędnik administracji Austro-Węgier był określany w języku niemieckim jako „Johann Piętak”. (ur. 1885 we Lwowie, zm. 10 kwietnia 1933 w Otwocku) – polski prawnik z tytułem doktora, urzędnik w Prezydium Rady Ministrów II Rzeczypospolitej, pierwszy prezes Najwyższego Trybunału Administracyjnego.

thumb|240px|Grobowiec rodzinny Jana Kantego Piętaka

Życiorys Urodził się w 1885 we Lwowie. W 1903 w C. K. Gimnazjum im. Franciszka Józefa we Lwowie ukończył VIII klasę i zdał egzamin dojrzałości (w jego klasie byli m.in. Wawrzyniec Kubala, Kazimierz Thullie). W 1907 ukończył studia prawa na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego. Następnie pracował w c. k. Namiestnictwie we Lwowie, od 1913 w c. k. Ministerstwie Skarbu w Wiedniu, przez dwa lata w sekretariacie prawniczym c. k. Trybunału Administracyjnego w Wiedniu, po czym był urzędnikiem prezydialnym w c. k. Ministerstwie Wyznań i Oświecenia w Wiedniu. Do 1918 był przydzielony do służby w c. k. Trybunale Administracyjnym (niem. K. K. Verwaltungs-Gerichtshof) w randze radcy sekcji pełniąc funkcję komisarza finansowego z c. k.