Nikołaj Aleksandrowicz Iszczenko (ros. Николай Александрович Ищенко, ur. we wsi Bolszesidorowskoje w Adygei, zm. 12 września 1945 w obwodzie moskiewskim) – radziecki lotnik wojskowy, major, Bohater Związku Radzieckiego (1943).
Życiorys Skończył szkołę techniczną, pracował jako traktorzysta i szofer w sowchozie oraz do sierpnia 1931 brygadzista ds. remontu w bazie samochodowo-traktorowej. W 1934 ukończył szkołę lotniczą w Batajsku, pracował jako pilot w oddziale lotniczym w Swierdłowsku, od lutego 1941 służył w Armii Czerwonej. Został zastępcą dowódcy eskadry 212 pułku bombowców Lotnictwa Dalekiego Zasięgu, od 22 czerwca 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami, m.in. w walkach obronnych na Białorusi. 30 czerwca 1941 został zestrzelony przez myśliwce wroga, wyskoczył na spadochronie z płonącego samolotu, po czym przez 4 miesiące leczył w szpitalu odniesione wówczas obrażenia. Po wyleczeniu został skierowany do lotnictwa cywilnego, jednak w 1942 wrócił do służby w lotnictwie wojskowym i w kwietniu 1942 został zastępcą dowódcy, następnie dowódcą eskadry 746 pułku bombowców Lotnictwa Dalekiego Zasięgu. Wykonywał loty zwiadowcze i naloty na obiekty na głębokich tyłach wroga.