We współpracy ze scenarzystą oraz aktorką nakręcił dwa filmy utożsamiane z czarnym realizmem poetyckim: Kobiety jego życia (Le Grand jeu, 1934) o legioniście zakochanym w sobowtórce jego dawnej kochanki (podwójna rola Marie Bell), a także Pensjonat Mimoza (Pension Mimosas, 1935) o interesie prowadzonym przez dwóch przyjaciół, któremu zagraża miłość do tej samej kobiety.
Najważniejszym osiągnięciem Feydera jest osadzony w XVII wieku film historyczny Zwyciężyły kobiety (La Kermesse héroïque, 1935), opowieść o flandryjskich kobietach z miasteczka Boom, które wbrew woli tchórzliwych mężów ugaszczają najeźdźców z Hiszpanii i dzięki swojemu pokojowemu nastawieniu chronią miejscowość przed grabieżą. Zwyciężyły kobiety, uhonorowany między innymi nagrodą za reżyserię na Festiwalu Filmowym w Wenecji oraz nagrodą National Board of Review dla najlepszego filmu zagranicznego, w obliczu wydarzeń II wojny światowej nabrał jednak nowego znaczenia. Reżyserowi zarzucano promowanie kolaboracji z agresorem uosabianym przez III Rzeszę, do którego to tropu prowadził zrealizowany na terenie hitlerowskiego państwa remake filmu (Die klugen Frauen, 1936).