Choć projekt Tiralego też nie został doprowadzony do końca (brak dekoracji górnej partii fasady, brak akroterionów na tympanonie), to i w nim uwidocznił się wpływ idei Palladia, dostosowanych do wymogów XVIII-wiecznej architektury weneckiej.
W fasadzie pronaosu znajduje się wmurowana kula armatnia, która podczas ostrzału austriackiego w 1849 roku przebiła kopułę kościoła i spadła przed ołtarzem głównym; podobna pamiątka znajduje się w fasadzie kościoła San Salvador.
Kampanila z początku XVIII wieku jest zwieńczona pokrytą ołowiem kopułą w kształcie cebuli, osadzoną na ośmiokątnym bębnie. Ma 47 m wysokości i dzwony uruchamiane elektromechanicznie.
Wnętrze mały|240px|left|Wnętrze mały|240px|Ołtarz główny mały|240px|Organy mały|240px|Kopuła mały|240px|Johann Liss, Św. Hieronim ocalony przez anioła, 1628 mały|240px|Bernardo Strozzi, Miłosierdzie św. Wawrzyńca (lub Św. Wawrzyniec rozdający ubogim utensylia liturgiczne), 1638–40 Wnętrze tworzy pojedyncza nawa, przekryta pozbawionym dekoracji sklepieniem kolebkowym. Na skrzyżowaniu nawy z transeptem znajduje się kopuła, której sklepienie wypełnia fresk oraz trompe l'oeil . Do nawy przylegają z każdej strony po trzy głębokie, dekorowane kaplice. W kościele zostali pochowani czterej dożowie: Giovanni I Corner, Francesco Corner, Giovanni II Corner i Paolo Renier.