Immunoglobulina anty–Rh0 (D) () – surowica zawierająca głównie Immunoglobuliny G przeciwko antygenowi Rh(D) ludzkich erytrocytów, produkowana z osocza krwi ludzkiej, stosowana w zapobieganiu immunizacji antygenem Rh prowadzącym do wystąpienia konfliktu serologicznego.
Mechanizm działania Immunoglobulina anty–Rh0 (D) zawiera swoiste przeciwciała (IgG) przeciwko antygenowi Rh(D) ludzkich erytrocytów. Mechanizm, dzięki któremu immunoglobulina anty-D hamuje immunizację przeciw Rh(D)–dodatnim krwinkom czerwonym jest nieznany. Podanie surowicy zapobiega immunizacji w ponad 99% przypadków.
Zastosowanie Zgodnie z zaleceniami Narodowego Centrum Krwi immunoglobulinę anty–Rh0 (D) podaje się kobietom RhD-ujemnym domięśniowo, u których nie wykryto przeciwciał anty–RhD w czasie nieprzekraczającym 72 godzin w następujących sytuacjach klinicznych: 28–30 tydzień ciąży – 300 µg urodzenie dziecka RhD–dodatniego (D, Dsłabe, Dczęściowe): poród fizjologiczny – 150 µg poród patologiczny (cięcie cesarskie, poród mnogi, poród martwego płodu, wyciśnięcie łożyska sposobem Credégo, ręczne wydobycie łożyska) – 300 µg poronienie, przerwanie ciąży, inwazyjne badania prenatalne (amniopunkcja, biopsja kosmówki, kordocenteza), leczenie operacyjne ciąży pozamacicznej, zagrażające poronienie lub poród przedwczesny przebiegające z krwawieniem z dróg