Wasilij Pawłowicz Michalow (ros. Василий Павлович Михалёв, ur. w Wierchnieudinsku (obecnie Ułan Ude), zm. 10 grudnia 2006 w Samarze) – radziecki lotnik wojskowy, pułkownik, Bohater Związku Radzieckiego (1944).
Życiorys Urodził się w rodzinie robotniczej. Skończył szkołę uniwersytetu fabryczno-zawodowego i aeroklub, w 1937 został instruktorem lotniczym. W 1940 powołano go do Armii Czerwonej, ukończył wojskową lotniczą szkołę pilotów w Uljanowsku, był instruktorem pilotażu, od 1941 należał do WKP(b). Szkolił kadry lotnictwa, a wiosną 1943 został skierowany na front wojny z Niemcami, walczył na Froncie Woroneskim, gdzie 22 maja 1943 stoczył swoją pierwszą walkę powietrzną, strącając dwa bombowce wroga, w tym jeden taranując. Później uczestniczył w walkach w rejonie Biełgorodu i Charkowa, do lutego 1944 wykonał 104 loty bojowe i stoczył 35 walk powietrznych, w których strącił osobiście 17 i w grupie 2 samoloty wroga, za co został przedstawiony do odznaczenia Złotą Gwiazdą Bohatera Związku Radzieckiego. Brał udział w operacji jasko-kiszyniowskiej i walkach na 2 Froncie Ukraińskim jako dowódca eskadry 508 pułku lotnictwa myśliwskiego 205 Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego 7 Korpusu Lotnictwa Myśliwskiego 5 Armii Powietrznej w stopniu starszego porucznika.