Nikołaj Iwanowicz Tichomirow (ros. Николай Иванович Тихомиров, ur. w listopadzie 1859 w Moskwie, zm. 28 kwietnia 1930 w Leningradzie) – rosyjski chemik, wynalazca, technolog, specjalista od techniki rakietowej.
Życiorys Urodził się w rodzinie szlacheckiej. Ukończył studia na Wydziale Fizyczno-Matematycznym Oddziału Chemii Uniwersytetu Moskiewskiego, prowadził aktywne badania chemiczne; podczas jednego z eksperymentów odniósł poważne obrażenia w wybuchu w laboratorium. Pracował w Laboratorium Technicznym Uniwersytetu Moskiewskiego i w laboratorium profesora Bunde w Kijowie, później został pomocnikiem dyrektora fabryki sukna Towarzystwa Braci Babkinów i głównym chemikiem zakładu buraków cukrowych jednego z największych rosyjskich towarzystw cukrowych, Towarzystwa Braci Tierieszczenko. Napisał wiele naukowych i praktycznych podręczników w tej i pokrewnych dziedzinach chemii. Był wybitnym wynalazcą, który otrzymał szereg patentów na nowe metody produkcji cukru i przenośnych urządzeń polowych dla wojska i przemysłu, urządzenie do wykorzystywania ciepła spalin do ogrzewania i oczyszczania wody wraz z towarzyszącym odbarwianiem dymu i wiele innych prac.