Wacław Geiger (ur. 25 czerwca 1907 w Krakowie, zm. 30 kwietnia 1988 w Zakopanem) – polski kompozytor, śpiewak i pedagog.
Życiorys W wieku 5 lat rozpoczął naukę gry na fortepianie, a w wieku 7 lat na skrzypcach. W czasie I wojny światowej mieszkał kilka lat w Zakopanem, gdzie kontynuował naukę muzyki. W 1925 podjął naukę w krakowskim Instytucie Muzycznym, którą z powodu trudnych warunków materialnych musiał przerwać i podjął pracę ilustratora muzycznego niemych filmów w Krakowie i okolicy. Maturę zdał w 1927 w gimnazjum matematyczno-przyrodniczym w Chrzanowie, potem studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim (po roku zrezygnował ze studiów). Następnie kształcił się muzycznie w Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego w Krakowie (śpiew solowy, dyrygentura i kompozycja). Studia ukończył w 1933 dyplomem ze srebrnym medalem. Śpiewu solowego uczył się pod kierunkiem Heleny Zboińskiej, dyrygentury u Zbigniewa Dymmka, a kompozycji u Bolesława Wallek-WalewskiegoPolskie Centrum Informacji Muzycznej, Wacław Geiger. Po zakończeniu nauki pracował w teatrze Domu Żołnierza (dyrygent), w Lutni Krakowskiej, Lutni Robotniczej i Towarzystwie Oratoryjnym, występował w Polskim Radiu w Krakowie (akompaniator, śpiewak, dyrygent, kompozytor utworów radiowych i teatralnych). W 1938 został wiceprezesem Związku Zawodowego Muzyków.