Na wiosnę 1945 zaangażował się w organizację podziemia antykomunistycznego. Wraz ze Stefanem Bronarskim ps. „Liść” w marcu tegoż roku organizował oddziały samoobrony. Był członkiem Narodowego Zjednoczenia Wojskowego. Od połowy 1946 był członkiem sztabu 11 Grupy Operacyjnej NSZ, zaś od początku 1948 po jej rozbiciu był członkiem sztabu i szefem wywiadu XXIII Okręgu NZW
Aresztowany 26 września 1948, został skazany na trzykrotną karę śmierci, wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego w Warszawie z 3 lipca 1950. Jan Przybyłowski został stracony w więzieniu mokotowskim przy ul. Rakowieckiej w Warszawie w dniu 18 stycznia 1951. Jego szczątki odnaleziono w 2017 podczas prac ekshumacyjnych w tzw. Kwaterze „Ł” („Na Łączce”) na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie. 4 października 2018, Instytut Pamięci Narodowej oficjalnie poinformował o zidentyfikowaniu szczątków Jana Przybyłowskiego.
Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie w Panteonie – Mauzoleum Wyklętych-Niezłomnych.
Przypisy