W 1750 roku zamieszkał w opactwie San Benigno i spędził tam większość pozostałej części życia. Uczestniczył w wydarzeniach Sabaudii jedynie, gdy wymagane było nadanie odpowiedniej oprawy uroczystościom religijnym. Pobłogosławił małżeństwo Wiktora Amadeusza III i Marii Antonii Burbon, a także wnioskował o promocję kardynalską dla Ludovica Merliniego. W 1773 roku zrezygnował z bycia tytularnym arcybiskupem Nikozji, a dwa lata później został prefektem kongregacji Soborowej. Papież zwolnił go z obowiązku zamieszkiwania w Rzymie. Gdy pod koniec 1775 roku zmarł chargé d’affaires Turynu, Domenico Morelli, della Lanze został poproszony o objęcie urzędu do 1778 roku, gdy Emidio Ziucci przejmie urząd. W latach 1783–1784 był protoprezbiterem. Dochód z tytułu objęcia tej funkcji przeznaczył na sprawę procesu beatyfikacyjnego Benedykta Józefa Labrego. Kardynał zmarł 25 stycznia 1784 roku w San Benigno Canavese.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1712 Kategoria:Zmarli w 1784 Kategoria:Włoscy kardynałowie XVIII wieku Kategoria:Kardynałowie z nominacji Benedykta XIV Kategoria:Ludzie urodzeni w Turynie