Po wypuszczenia go z więzienia w 1933 małżeństwo uciekło do Hiszpanii, gdzie rozwiedli się w 1937 po wcześniejszej separacji w 1934.
W Barcelonie Michaelis otworzyła własne studio fotograficzne Foto-elis i współpracowała z grupą progresywnych katalońskich architektów pod przewodnictwem Josepa Lluisa Serta. Jej fotografie pokazujące ówczesną Barcelonę były publikowane, często anonimowo, w magazynach A.C. i D’Ací i d’Allà. Po wybuchu hiszpańskiej wojny domowej pracowała po stronie antyfaszystowskiej, jej fotografie były publikowane przez Comisariado de propaganda, między innymi w magazynie Nova Iberia.
W 1937 Michaelis otrzymała niemiecki paszport, opuściła Barcelonę i udała się do Bielska przez Francję. Przebywając w Polsce odwiedziła Kraków, gdzie zrobiła serię zdjęć na żydowskim Kazimierzu. W grudniu 1938 otrzymała brytyjską wizę pozwalającą jej na pracę w Wielkiej Brytanii, gdzie pracowała jako pomoc domowa, do czasu kiedy otrzymała wizę pozwalającą jej na emigrację do Australii. Do Sydney dotarła 2 września 1939.