Michaił Siemionowicz Baranow (ros. Михаил Семёнович Баранов, ur. 16 listopada 1921 we wsi Drowietczino w rejonie smoleńskim, zm. 9 lutego 1993 w Niżnym Nowogrodzie) – radziecki lotnik wojskowy, major, Bohater Związku Radzieckiego (1943).
Życiorys Urodził się w rodzinie chłopskiej. Skończył 7-letnią szkołę, pracował w kołchozie, uczył się w aeroklubie w Smoleńsku, w 1939 został skierowany do wojskowej szkoły lotniczej w Czuhujiwie, po ukończeniu której w 1940 został lotnikiem-instruktorem. Od grudnia 1941 w stopniu sierżanta uczestniczył w wojnie z Niemcami, jako pilot I-16 walczył na Froncie Północno-Zachodnim, od 1942 należał do WKP(b). Od wiosny 1942 w składzie 157 pułku lotnictwa myśliwskiego walczył na Froncie Kalinińskim, brał udział m.in. w walkach w rejonie Rżewa, później na Froncie Centralnym, do czerwca 1943 wykonał 276 lotów bojowych i strącił osobiście 12 i w grupie 9 samolotów wroga. Latem 1943 skierowano go na kursy doskonalenia kadry lotniczej w Moskwie, po ukończeniu których wrócił na front i walczył na terytorium Białorusi, Polski i Niemiec;