Martin Wegelius (ur. 10 listopada 1846 w Helsinkach, zm. 22 marca 1906 tamże) – fiński kompozytor i muzykolog, założyciel Helsińskiego Instytutu Muzycznego i jego pierwszy dyrektor.
Życiorys Wegelius studiował historię sztuki, filozofię, historię i literaturę, a Carl Gustaf Estlander (1834–1910) upatrywał w nim swojego następcę. Jednocześnie kształcił się muzycznie u Gabriela Linséna (1838–1914) i Friedricha Richarda Faltina (1835–1918). Dyplom z filozofii uzyskał w 1869 roku.
W latach 1870–1871 Wegelius studiował w Wiedniu, a w latach 1871–1873 w Lipsku, m.in. pod kierunkiem teoretyka muzyki Ernsta Richtera (1808–1879), kompozytorów Carla Reinecke (1824–1910) i Salomona Jadassohna (1831–1902). W 1873 roku powrócił do Helsinek i ożenił się z Hanną Bergroth. Następnie pracował jako nauczyciel gry na fortepianie, krytyk muzyczny, dyrygent i wykładowca Akademickiego Towarzystwa Śpiewaczego. W latach 1874–1881 prowadził własne towarzystwo muzyczne Dilettantföreningen. W latach 1877–1878 odbył podróż studialną do Monachium, gdzie kształcił się pod okiem kompozytora Josefa Rheinbergera (1839–1901), i do Lipska. W okresie tym wiele komponował. Po powrocie do Finlandii w 1879 roku zagrał dwa swoje koncerty.