Była delegatką Chorągwi Warszawskiej na Zjazd ZHP w 1959.

Pełniła liczne funkcje związane z doskonaleniem zawodowym nauczycieli, dwukrotnie kierowała Wydziałem Pedagogicznym Zarządu Głównego Związku Nauczycielstwa Polskiego, była kierowniczką Ogniska Języka Polskiego w Ośrodku Metodycznym na Pradze (1961–1964) oraz Ogniska Metodycznego Kadr Kierowniczych (1964–1967).

W 1981 roku na prośbę Komendy Hufca Warszawa-Mokotów weszła w skład zespołu patronującego wystawie 70-lecie Harcerstwa Polskiego, organizowanej przez ten hufiec w Muzeum Woli. Utrzymywała żywe kontakty z osobami ważnymi w dziejach harcerstwa, zachowała się jej korespondencja m.in. z Olgą Małkowską, Aleksandrem Kamińskim i kapelanem Szarych Szeregów ks. Janem Zieją. Autorka relacji z dziejów harcerstwa na Pradze i opracowania historii Warszawskiej Chorągwi Harcerek (1921–1939), zdeponowanej w Bibliotece Narodowej.