Żukowskiego i został dowódcą samodzielnego oddziału lotniczego, a we wrześniu 1930 dowódcą eskadry Sił Powietrznych Moskiewskiego Okręgu Wojskowego. W czerwcu 1934 został dowódcą-komisarzem 403 Brygady Lotnictwa Myśliwskiego w Lubiercach, 4 grudnia 1935 otrzymał stopień kombriga. w lutym 1937 skierowano go na studia do Akademii Wojskowo-Powietrznej, jednak wkrótce potem wysłano do Hiszpanii. Od października 1936 do maja 1937 uczestniczył w wojnie domowej w Hiszpanii pod pseudonimem "pułkownik Julio" jako dowódca grupa myśliwców na froncie madryckim; strącił wówczas osobiście 5 samolotów wroga. Po powrocie z Hiszpanii w czerwcu 1937 otrzymał stopień komkora (po zmianie nazw stopni, 4 czerwca 1940 otrzymał stopień generała porucznika lotnictwa) i został szefem Zarządu Przysposobienia Bojowego Sił Powietrznych, od października do listopada 1938 dowodził Siłami Powietrznymi Moskiewskiego Okręgu Wojskowego, a później Siłami Powietrznymi 2 Samodzielnej Dalekowschodniej Armii Czerwonego Sztandaru, 1939-1940 jako dowódca grupy instruktorów ds. przysposobienia bojowego brał udział w wojnie z Finlandią. W grudniu 1940 ponownie objął dowództwo Sił Powietrznych Moskiewskiego Okręgu Wojskowego (do maja 1941).