Marcella Bella (ur. 18 czerwca 1952 w Katanii) – włoska piosenkarka, popularna zwłaszcza w latach 70. i 80. XX wieku. Siostra piosenkarza i kompozytora Gianniego Belli, który skomponował szereg jej piosenek, występował też z nią okazyjnie na żywo.

Znana z takich przebojów jak: „Hai ragione tu” (1971), „Montagne verdi”, „Sole che nasce sole che muore” (oba 1972), „Io domani” (1973), „Abbracciarti” (1977), „Senza un briciolo di testa” (1986), „Tanti auguri” (1987).

8-krotnie występowała na Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo, zajmując w 1986 roku najwyższe, 3. miejsce.

Nazywana przez fanów „cespuglio” („krzak”) z powodu ułożenia włosów inspirowanego fryzurami gwiazd amerykańskiej muzyki soul.

Życiorys Lata 60. Marcella Bella urodziła się 18 czerwca 1952 roku w Katanii. Karierę zaczęła jako nastolatka uczestnicząc w 1965 roku w konkursie Festival degli sconosciuti w Aricci. Nie przyznano jej jednak nagrody ze względu na zbyt młody wiek. Pod koniec lat 60. wyjechała wraz z bratem Giannim do Mediolanu. W 1969 roku zadebiutowała (pod imieniem Marcella) na rynku fonograficznym singlem „Un ragazzo nel cuore”/„Il pagliaccio”.