Jest on wykorzystywany w takich samych sytuacjach, co sygnał D1, lecz nie ma możliwości lub czasu na ustawienie tarczy przestawnej.
D 3 „Stój” dźwiękowy Sygnał jest podawany przez pracownika kolei za pomocą gwizdawki ustnej lub trąbki i polega na trzech krótkich tonach następujących szybko po sobie kilkukrotnie powtórzonych. Stosuje się go równocześnie z sygnałem D2, jeśli zachodzi obawa, że drużyna trakcyjna nie zauważy sygnału ręcznego. Sygnał należy powtarzać tak długo, aż drużyna trakcyjna się do nich zastosuje.
D 7 „Stój” dawany przez dróżnika przejazdowego Sygnał dawany przez dróżnika przejazdowego w celu zatrzymania zbliżających się pojazdów drogowych. Polega na uniesieniu okrągłej czerwonej tarczy z białą obwódką lub w nocy na podnoszeniu i opuszczaniu czerwonej latarki sygnałowej zwróconej w kierunku nadjeżdżającego pojazdu.
D 8 „Dróżnik obecny na przejeździe” Sygnał jest dawany przez dróżnika, który stoi w wyznaczonym miejscu przy przejeździe i wystawia do góry żółtą chorągiewkę, tak by była widoczna dla maszynisty lub kierownika pociągu zbliżającego się do przejazdu. W nocy dróżnik powoli przesuwa latarkę koloru białego w górę i w dół.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 18 lipca 2005 r. w sprawie ogólnych warunków prowadzenia ruchu kolejowego i sygnalizacji ()
Kategoria:Sygnalizacja kolejowa