Sygnowany w lewym dolnym rogu: JOZEF CHEŁMOŃSKI 1907.
Dojeżdżacz to obraz z późnego okresu twórczości Chełmońskiego, kiedy to artysta powrócił po fazie symbolicznych pejzaży do kompozycji figuralnych, to jest dzieł przedstawiających kilka lub kilkanaście postaci, odpowiednio ustawionych i ukazanych w trakcie wykonywania pewnych czynności. Scena odbywająca się podczas polowania jest bardzo dynamiczna. Koń siwej maści pędzi w lewo przez zrudziałą łąkę, dosiadany przez wiejskiego chłopaka lub Kozaka, popędzającego zwierzę razami trzymanego w prawej dłoni bata. Jeździec jest dojeżdżaczem czyli osobą ścigającą wraz z chartami lub ogarami zwierzynę na polowaniu, jednak zarówno psy gończe jak i zwierzęta łowne nie są na płótnie widoczne.
Po prawej stronie obrazu widać staw, w tle pasmo brązowych zarośli a niebo jest szarawe i gładkie. Brązowo-szara ciepła tonacja płótna wskazuje, że scena odbywa się jesienną porą. Impet, w jakim został pokazany moment zawieszenia konia, nawiązuje do wcześniejszych dzieł Józefa Chełmońskiego, takich jak Targ na konie w Bałcie z 1879 roku także znajdującego się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie.
Przypisy
Kategoria:Obrazy Józefa Chełmońskiego Kategoria:Obrazy w Muzeum Narodowym w Warszawie Kategoria:Portrety rodzajowe