Wojciech Gajdus, krypt. WG, G, W, pseud. Piotr (ur. 12 października 1907 w Papowie Toruńskim, zm. 9 listopada 1957 w Nawrze) – polski duchowny katolicki, więzień obozu koncentracyjnego Stutthof, autor wspomnień obozowych, proboszcz parafii w Nawrze koło Torunia.
Życiorys Syn nauczyciela Władysława i jego żony Emilii z domu Oczkowskiej, był szóstym z siedmiorga rodzeństwa. Ojciec (ur. 23 marca 1872 w Brodzkich Młynach, zm. 10 stycznia 1966 w Starogardzie Gdańskim) pracował w szkole w Papowie Toruńskim, potem w Toruniu-Mokre. Wojciech Gajdus ukończył w 1926. Gimnazjum Klasyczne im. Mikołaja Kopernika w Toruniu. Studia filozoficzno-teologiczne odbył w Seminarium Duchownym w Pelplinie. Święcenia kapłańskie otrzymał 20 grudnia 1930 w Pelplinie z rąk ks. biskupa Stanisława Okoniewskiego, a mszę prymicyjną odprawił w kościele Chrystusa Króla w Toruniu. Po święceniach został skierowany na wikariusza do parafii p.w. Świętego Krzyża w Tczewie, gdzie jednocześnie sprawował funkcję kapelana w szpitalu oraz uczył religii w gimnazjum i w szkole handlowej, a także nadzorował działalność Katolickiego Towarzystwa Ludowego. W 1934 przeniesiono go w parafii św. Mikołaja w Grudziądzu. Cieszył się opinią dobrego kaznodziei, jałmużnika i organizatora pracy z młodzieżą.