masa ciała 2,2–2,7 kg. Ma długie, dość szorstkie futro. Ubarwienie ciała może być bardzo różnorodne, ale większość osobników ma kontrastowe białe lub bladoszare futro z ciemnobrązowymi lub czarnymi fragmentami. Znane są także osobniki czysto białe, brunatne i szaroczarne, choć ich przynależność gatunkowa nie jest pewna. Osobniki trzymane w niewoli mogą być rudawe, przypuszczalnie ze względu na dietę. Gryzonie te mają tępo zakończony pyszczek z długimi, wrażliwymi wibrysami i małe uszy. Ogon jest gęsto porośnięty krótkim futrem. Duże stopy są wyposażone w długie pazury, potrzebne do wspinania na drzewa.
Tryb życia Sierściogon dżunglowy prowadzi nocny tryb życia. Jest głównie nadrzewny, choć bywa spotykany na dnie lasu, gdzie porusza się dość powoli. Jest płochliwy. Jego dieta nie została w pełni poznana, ale składa się w dużej mierze z delikatnych, młodych liści. Gryzoń uzupełnia ją o owoce i czasem powoduje szkody w uprawach.