Po lądowaniu dywizji we Francji w październiku 1944 został skierowany do Paryża na stanowisko kwatermistrza i komendanta Obozu Żołnierzy Nr 1 w koszarach w Bessières. Tam został awansowany na stopień majora. Po zakończeniu wojny przebywał we Francji do 1948, pełniąc funkcję komendanta Obozu Zbornego Wojska Polskiego Nr 3 w Lille.
Po zlikwidowaniu ww. obozów osiadł w Wielkiej Brytanii. Był oficerem Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia. Tam początkowo pracował fizycznie. W 1953 został kierownikiem i administratorem Hospicjum św. Stanisława (dom studencki Fundacji „Veritas”). Po sprzedaży tego domu pracował w Katolickim Ośrodku Wydawniczym Fundacji „Veritas” do lutego 1967. Wówczas przeszedł na emeryturę.
Zmarł 19 grudnia 1971 w Londynie. Msza pogrzebowa została odprawiona 23 grudnia 1971. Jego prochy zostały pochowany w grobowcu rodzinnym na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 246-7-9).
W 1923 ożenił się z Janiną Ostrowską (także harcerką, zm.