Chloris z ciekawości podąża za nim, by odkryć jej tożsamość.
Akt II Erast dostrzega, że od kilku dni Melita mówi tylko o Tyrcysie. Próbuje do niej przemówić, ona jednak odrzuca go ostatecznie. Erast postanawia się zemścić. Tyrcys odczytuje siostrze sonet wysławiający Melitę, który napisał dla Erasta. Chloris domyśla się, że brat zakochał się w Melicie. Tyrcys wyznaje jej, że jest rozdarty pomiędzy lojalnością względem przyjaciela a uczuciem do Melity. Chloris przekonuje go, że skoro Erast od dwóch lat bezskutecznie zabiega o względy Melity, to najwyraźniej nie jest przez nią kochany. Erast tymczasem wręcza sąsiadowi Melity, Klitonowi, sfabrykowany list miłosny Melity do Filandra, który ten ma wręczyć za odpowiednią opłatą adresatowi. Filander waha się, czuje się związany z Chloris, zwycięża jednak ostatecznie urok Melity. Erast cieszy się podwójną zemstą na Tyrcysie i Chloris. Tyrcys wyjawia Melicie swą miłość i zyskuje jej wzajemność.